Sürekli Meşgul Olmak Bazen Kaçmanın En Konforlu Yoludur

Gün boyu bir şeylerle uğraşırsın. Yapılacaklar listesi doludur, mesajlar gelir gider, küçük işler, büyük işler derken zaman hızla akar. Ve günün sonunda kendine şunu söylersin: “Bugün çok yoğundum.” Ama içten içe bir şey eksiktir. Çünkü meşgul olmak her zaman gerçekten ilerlediğin anlamına gelmez. Bazı durumlarda meşguliyet, fark etmeden bir kaçış biçimine dönüşür. Düşünmemek için çalışırsın. Yüzleşmemek için kendini oyalarsın. Zor kararları ertelemek için küçük işlerle uğraşırsın. Ve bu sana kısa vadede rahatlık sağlar. Çünkü zihnini meşgul tuttuğunda, derin konularla yüzleşmek zorunda kalmazsın. Şunu net olarak anlamalısın: Her dolu gün anlamlı bir gün değildir. Bazen sadece dikkatini dağıtmışsındır. Bir diğer önemli nokta da şu: Gerçek ilerleme çoğu zaman sessizlikte olur. Düşündüğün, sorguladığın, karar verdiğin anlarda… Ama bu anlar konforlu değildir. Çünkü seni kendinle baş başa bırakır. Ve bu yüzden birçok insan bu anlardan kaçmak için sürekli meşgul kalmayı tercih eder. Bugün kendine şu soruyu sor: “Ben gerçekten üretken miyim, yoksa sadece meşgul müyüm?” Bu soru seni durdurur. Çünkü fark ettiğin anda seçim yapabilirsin. Bazen hiçbir şey yapmamak, sürekli bir şey yapmaktan daha değerlidir. Çünkü o boşlukta düşünceler netleşir, duygular görünür hale gelir ve gerçek ihtiyaçların ortaya çıkar. Bugün biraz durmayı dene. Kendini oyalamak yerine kendine yaklaş. Unutma, meşguliyet seni oyalayabilir… ama yüzleşmek seni değiştirir.

Günün Aksiyon Görevi:

Bugün kendine şu anı yarat: 10 dakika hiçbir şey yapma, telefonsuz. Sadece düşün Ve şunu sor: “Ben şu an neden sürekli meşgulüm?” Günün sonunda kendine sor: “Bugün kendimden kaçtım mı?”