Zorlanman, Yanlış Yolda Olduğunu Göstermez

Bir şeyi yapmaya çalışırken içinden bir direnç yükselir. Başlamak zor gelir, devam etmek zor gelir, odaklanmak zor gelir. Ve çoğu insan bu noktada şu sonuca varır: “Demek ki bu bana göre değil.” Ama gerçek şu: Zorlanmak, yanlış yolda olduğunun değil… değişim sürecinde olduğunun işaretidir. İçsel direnç, zihnin alışık olmadığı şeylere verdiği doğal bir tepkidir. Çünkü zihnin mevcut düzeni korumak ister. Alışkanlıklar güvenlidir, yenilik ise belirsizlik içerir. Bu yüzden yeni bir şey yaptığında, zihnin seni geri çekmeye çalışır: “Yarın yaparsın” “Şimdi uygun değil” “Zaten çok zor”. Bu sesler seni korumaya çalışır… ama aynı zamanda seni sabit tutar. Şunu net olarak anlamalısın: Zorlanmak, gelişimin bir parçasıdır. Kaslar nasıl çalışırken zorlanıyorsa, zihnin de gelişirken zorlanır. Ama çoğu insan bu noktada vazgeçer. Çünkü zorlanmayı yanlış yorumlar. Oysa doğru yorum şudur: “Bu zor çünkü yeni.” Bir diğer önemli nokta da şu: Direnç en çok başlangıçta ve tam ilerlerken ortaya çıkar. Yani: Başlamadan önce zorlanırsın. Tam ilerlerken zorlanırsın Bu iki noktayı geçebilirsen, süreç akmaya başlar. Bugün kendine şu soruyu sor: “Ben gerçekten yapamıyor muyum, yoksa sadece zorlandığım için mi bırakıyorum?” Bu fark çok önemlidir. Çünkü çoğu zaman sorun kapasite değil… sabırdır. Bugün zorlandığında geri çekilmek yerine, biraz daha kalmayı dene. Unutma, kolay olan seni aynı tutar… zor olan seni değiştirir.

Günün Aksiyon Görevi:

Bugün zorlandığın bir anı fark et. Kaçmak yerine şunu söyle: “Bu zor çünkü gelişiyorum.” Ve sadece 5 dakika daha devam et. Günün sonunda kendine sor: “Bugün zorlandığım yerde kaldım mı?”