Kendini Sabote Etmeyi Fark Etmeden Yapıyorsun

İnsanların çoğu başarısız olmaktan korkar… Ama aslında çoğu zaman kendini başarısızlığa götüren davranışları fark etmeden yapar. Buna “kendini sabote etmek” denir. Nasıl mı? Yapman gereken şeyi ertelemek, tam ilerlerken bırakmak, “Zaten olmaz” diye baştan vazgeçmek, kendine gereğinden fazla yüklenip sonra tükenmek, küçük bir hatayı büyütüp tamamen bırakmak. Bunların hiçbiri tesadüf değildir. Bunlar bilinçaltının seni “koruma” yöntemidir. Evet, yanlış duymadın. Zihnin seni başarısızlıktan değil… hayal kırıklığından, eleştiriden, belirsizlikten korumaya çalışır. Bu yüzden şöyle der: “Hiç deneme, o zaman üzülmezsin.” Ama bunun bir bedeli vardır: Hiç ilerleyemezsin. İşte en tehlikeli nokta burada: Kendini sabote etmek çoğu zaman fark edilmez. Sana mantıklı gelir. “Şu an uygun değil.” “Biraz daha hazır olayım.” “Zaten çok yoğun bir dönem…” Ama aslında kaçıyorsundur. Şunu net olarak anlamalısın: Kendini sabote etmek, ilerlemekten daha kolaydır. Ama uzun vadede seni en çok geride bırakan şey de budur. Peki çözüm ne? Farkındalık. Bugün kendine şu soruyu sor: “Ben şu an gerçekten ilerliyor muyum, yoksa kendimi oyalıyor muyum?” Bu soru çok güçlüdür. Bir diğer önemli nokta da şu: Kendini sabote etmek, karakterin değil… alışkanlığındır. Ve alışkanlıklar değiştirilebilir. Ama önce görmen gerekir. Unutma, en büyük engel çoğu zaman dışarıda değil… içeridedir.

Günün Aksiyon Görevi:

Bugün kendini sabote ettiğin bir davranışı yakala. Ve kendine şunu sor: “Ben şu an ne yapıyorum ve bu beni ileri mi götürüyor?” Sonra küçük bir değişiklik yap. Günün sonunda kendine sor: “Bugün kendime engel mi oldum, yoksa destek mi?”