Yeterli Hissetmemek, Gerçeklik Değil Öğrenilmiş Bir İnançtır
Birçok insan içten içe kendini yeterli hissetmez. Ne yaparsa yapsın, ne kadar ilerlerse ilerlesin, sanki eksikmiş gibi gelir. Daha fazlasını yapması gerekiyormuş gibi hisseder. Başkalarına baktığında kendini geride görür, kendi başarılarını küçümser. Bu his çoğu zaman o kadar tanıdık hale gelir ki, kişi bunun doğru olduğuna inanır. Ama gerçek şu: Yeterli hissetmemek çoğu zaman bir gerçek değil, bir inançtır. Ve bu inanç genellikle geçmişte oluşur. Karşılaştırmalar, eleştiriler, beklentiler… Bunların hepsi zamanla zihninde bir kalıp oluşturur: “Ben yeterli değilim.” Ve bu düşünce yıllarca fark edilmeden devam eder. Bir diğer önemli nokta da şu: Bu his, yaptığın şeylerle tamamen kaybolmaz. Daha çok başarı elde etsen bile, eğer bu inancı sorgulamazsan, aynı duygu devam eder. Çünkü sorun dışarıda değil, içeridedir. Şunu net olarak anlamalısın: “Yeterli değilim” düşüncesi, bir gerçek değil… bir yorumdur. Ve yorumlar değiştirilebilir. Bugün kendine şu soruyu sor: “Ben neye göre yeterli değilim?” Bu soru çok güçlüdür. Çünkü çoğu zaman cevabın net olmadığını fark edersin. Sadece bir his vardır, ama somut bir dayanağı yoktur. Bir diğer farkındalık da şu: Yeterli olmak sabit bir nokta değildir. Sürekli değişir. Bugün yeterli hissettiğin şey, yarın yetmeyebilir. Bu yüzden “yeterli olmak” yerine “ilerlemek” odaklı düşünmek çok daha sağlıklıdır. Bugün kendine biraz daha adil ol. Yaptıklarını küçümseme. Sürecini görmezden gelme. Unutma, yeterli hissetmek bir sonuç değildir… kendine nasıl baktığınla ilgilidir.
Günün Aksiyon Görevi:
Bugün kendine şu soruyu yaz: “Ben şu an hangi konuda kendimi yetersiz hissediyorum?” Sonra şunu ekle: “Ama aslında şu konularda ilerledim: …………” En az 3 şey yaz. Günün sonunda kendine sor: “Bugün kendime daha adil davrandım mı?”




