Disiplin, Kimliğe Dönüştüğünde Artık Zorlanmazsın

Başlangıçta disiplin zordur. Kendini zorlaman gerekir, istemediğin halde yaparsın, bazen içinden hiçbir şey yapmak gelmez ama yine de devam edersin. Bu süreç yorucu olabilir. Çünkü henüz alışkanlık oluşmamıştır, kimlik oturmamıştır. Yani yaptığın şey, “sen” değildir; sadece bir çabadır. Ama zamanla bu değişir. Bir davranışı yeterince uzun süre tekrar ettiğinde, artık onu yapmak için kendini zorlamazsın. Çünkü o davranış senin bir parçan haline gelir. Artık “spor yapmaya çalışan biri” değil, “spor yapan biri” olursun. “Çalışmam lazım” diyen biri değil, “çalışan biri” olursun. İşte bu noktada disiplin çaba olmaktan çıkar, kimliğe dönüşür. Çoğu insan bu aşamaya gelmeden bırakır. Çünkü baştaki zorluk kalıcıymış gibi hissedilir. “Hep böyle zor olacak” diye düşünülür. Oysa gerçek tam tersidir. En zor kısım başlangıçtır. Devam ettikçe kolaylaşır. Çünkü zihnin yeni düzene alışır, direnç azalır ve davranış otomatikleşir. Bir diğer önemli nokta da şu: Kimlik değişimi sessizdir. Bir gün uyanıp “ben artık tamamen değiştim” demezsin. Ama fark etmeden farklı davranmaya başlarsın. Eskiden zor gelen şeyler normalleşir. Eskiden yaptığın bazı şeyleri artık yapmak istemezsin. Ve bu değişim, en kalıcı olandır. Bugün kendine şu soruyu sor: “Ben şu an neyi zorlayarak yapıyorum ama devam edersem kimliğime dönüşecek?” Bu soru seni uzun vadeli düşünmeye zorlar. Unutma, disiplin bir hedef değildir… zamanla kimliğe dönüşen bir süreçtir.

Günün Aksiyon Görevi:

Bugün yaptığın bir davranışı seç. Ve kendine şunu söyle: “Ben bunu yapan biriyim.” (Bir örnek: “Ben düzenli çalışan biriyim”). Davranışı bilinçli yap. Günün sonunda kendine sor: “Bugün kimliğimi güçlendirdim mi?”